Polish Belarusian English German Russian Ukrainian
A- A A+
A- A A+

Witamy na stronie Bydgoskiej Izby Lekarskiej

Witamy na stronie Bydgoskiej Izby Lekarskiej

Witamy na stronie Bydgoskiej Izby Lekarskiej

Witamy na stronie Bydgoskiej Izby Lekarskiej

Witamy na stronie Bydgoskiej Izby Lekarskiej

Ustawy

 

Prawo Dla Lekarzy

 

 

Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich ( Dz. U. Nr 219, poz. 1708)

 

Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r. ( t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857 z późn. zm.)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 marca 2004 r. w sprawie stażu podyplomowego lekarza i lekarza stomatologa ( Dz. U. Nr 57, poz. 553 z późn. zm.)

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 20 października 2005 r. w/s specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów ( Dz. U. Nr 213, poz. 1779)

Zakres podmiotowy lekarzy uprawnionych do wystawiania recept na bezpłatne leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne przysługujące świadczeniobiorcom, którzy ukończyli 75. rok życia

 

Zakres podmiotowy lekarzy uprawnionych do wystawiania recept na bezpłatne leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne przysługujące świadczeniobiorcom, którzy ukończyli 75. rok życia

 

O których mowa w art. 43a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 581 z późń. zm.)

Na podstawie Komunikatu Ministra Zdrowia z dnia 17 sierpnia 2016 r. w sprawie zasad wystawiania i realizacji recept na bezpłatne leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne przysługujące świadczeniobiorcom, którzy ukończyli 75. rok życia określono dokładnyzakres podmiotowy lekarzy uprawnionych do wystawiania tzw. bezpłatnych recept. I tak, zgodnie z art. 43a ust. 1 ustawy o świadczeniach recepty będą mogły być wystawiane przez:

1. Lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, którymi zgodnie z art. 55 ust. 2a ustawy
o świadczeniach w związku z art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r.
o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych
ustaw (Dz.U.2007.166.1172) są lekarze:
a) posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej,
b) odbywający szkolenie specjalistyczne w dziedzinie medycyny rodzinnej,
c) posiadający specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej,
d) posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej,
e) posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie chorób wewnętrznych,
f) posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie pediatrii,
g) inny niż wymienieni powyżej jeżeli udzielał nieprzerwanie przed dniem 29 września 2007 r., przez okres nie
krótszy niż 10 lat, świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, przy czym
przerwania udzielania świadczeń nie stanowi:
- nieudzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej przez okres krótszy niż 6 miesięcy,
- nieudzielanie powyższych świadczeń przez okres dłuższy z powodu pobierania świadczeń
rehabilitacyjnych lub zasiłków (chorobowego, macierzyńskiego, wyrównawczego, opiekuńczego).
h) lekarz nie posiadający określonego w pkt g. doświadczenia zawodowego, jeżeli w dniu 29 września 2007 r.
udzielał świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej na podstawie zawartej z
NFZ-em umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej albo będąc zatrudnionym lub wykonując zawód u
świadczeniodawcy, z którym NFZ taką umowę zawarł, przy czym swoje prawo do udzielania świadczeń
zdrowotnych w zakresie POZ lekarz zachowuje do dnia 31 grudnia 2017 r.
- lekarze, o których mowa w pkt d. – f. są obowiązani w okresie 3 lat od dnia rozpoczęcia udzielania
świadczeń zdrowotnych w POZ ukończyć kurs w dziedzinie medycyny rodzinnej organizowany
przez Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego.
2. Pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej,
3. Lekarza posiadającego prawo wykonywania zawodu, który zaprzestał wykonywania zawodu, wypisującego
recepty pro auctore (dla siebie) i pro familiae (dla rodziny).
Co ważne, uprawnienie do wystawiania opisanych powyżej recept, nie przysługuje m. in.:
A. Lekarzom posiadającym status lekarza POZ wystawiającym recepty w ramach nocnej i świątecznej opieki
zdrowotnej.
B. Lekarzom zatrudnionym lub wykonującym zawód u świadczeniodawcy udzielającego świadczeń opieki
zdrowotnej w rodzaju POZ, którzy nie posiadają statusu lekarza POZ (opisanego w pkt 1.). Oznacza to,
iż recept na bezpłatne leki nie będą mogli wystawiać co do zasady np. lekarze bez specjalizacji, którzy
wspomagają działalność świadczeniodawcy lub lekarze innych specjalizacji niż opisane w pkt 1. zatrudnieni
u świadczeniodawcy udzielającego świadczeń POZ.
C. Lekarzom POZ wystawiającym recepty pacjentom nie przypisanym do ich „listy aktywnej” albo do
„listy aktywnej” świadczeniodawcy, u którego są zatrudnieniu lub wykonują zawód. Wyjątkiem jest tutaj
wystawianie recept seniorom spoza „listy aktywnej” w ramach zastępstwa za nieobecnego lekarza POZ.

 

Sporządziła radca prawny Jadwiga Jarząbkiewicz-Górniak

 

Zakres podmiotowy lekarzy uprawnionych do wystawiania recept na bezpłatne leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne przysługujące świadczeniobiorcom, którzy ukończyli 75. rok życia

 

Uznawanie kwalifikacji zawodowych – zmiany

Uznawanie kwalifikacji zawodowych – zmiany

18 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z dnia 15 stycznia 2016 r. poz. 65), która wdraża do polskiego prawa przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/55/UE z dnia 20 listopada 2013 r., zmieniającej dyrektywę 2005/36/WE w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych. Ustawa ta wprowadza istotne zmiany dotyczące zawodów lekarza i lekarza dentysty oraz izb lekarskich:

1. Potwierdzanie znajomości języka polskiego

Wszystkie osoby, które ukończyły studia lekarskie albo lekarsko-dentystyczne w języku innym niż język polski, w celu uzyskania w Polsce prawa wykonywania zawodu lekarza albo lekarza dentysty bądź ograniczonego prawa wykonywania zawodu są zobowiązane wykazać odpowiednią znajomość języka polskiego poprzez złożenie egzaminu z języka polskiego przeprowadzanego przez Naczelną Izbę Lekarską. Oznacza to, że nie jest już wystarczającym dowodem znajomości języka polskiego złożenie oświadczenia przez obywatela Polski albo innego państwa członkowskiego UE – każda osoba, która ukończyła studia lekarskie albo lekarsko-dentystyczne w innym języku niż język polskie (a więc także studia na polskiej uczelni medycznej prowadzone w języku angielskim), bez względu na posiadane obywatelstwo, przed uzyskaniem prawa wykonywania zawodu (także ograniczonego prawa) jest zobowiązana złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin organizowany i przeprowadzany przez Naczelną Izbę Lekarską.

2. Opłaty za zaświadczenia związane z procedurą uznawania kwalifikacji

Za każde zaświadczenie związane z procedurą uznawania kwalifikacji (tzw. zaświadczenia unijne) wydawane na wniosek lekarza lub lekarza dentysty przez okręgową radę lekarską albo Naczelną Radę Lekarską pobiera się opłatę w wysokości 3% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w roku wydania zaświadczenia. W roku 2016 minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 1 850 zł – opłata za zaświadczenie wynosi więc obecnie 55,50 zł. Opłatę wnosi się na rachunek bankowy okręgowej rady lekarskiej, która wydała to zaświadczenie. Pobieranie powyższych opłat wynika z art. 6 ust. 13 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty dodanego na mocy art. 64 pkt. 4 lit. c ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

3. Mechanizm ostrzegania

Okręgowe rady lekarskie mają obowiązek wysyłać za pośrednictwem systemu wymiany informacji IMI tzw. ostrzeżenia dot. lekarzy i lekarzy dentystów, na których nałożono w Polsce zakaz wykonywania zawodu (czasowy albo stały) albo których ograniczono w wykonywaniu zawodu. Ponadto, takie ostrzeżenia zaczną także napływać z innych państw do Polski. W tym zakresie omawiana ustawa nie wprowadza żadnych regulacji co do tego, jak organy izb lekarskich powinny postępować w przypadku otrzymania ostrzeżenia dot. lekarza albo lekarza dentysty posiadającego uprawnienia w Polsce. Trzeba więc będzie podejmować ew. działania na podstawie obowiązujących dotychczas przepisów.

Opracował:
Marek Szewczyński, r. pr.
Ośrodek Uznawania Kwalifikacji Naczelnej Izby Lekarskiej

Uchwała w sprawie obowiązku prowadzenia dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej

W nawiązaniu do informacji i materiałów przesłanych po ostatnim posiedzeniu Komisji Stomatologicznej Naczelnej Rady Lekarskiej informuję, że podczas dzisiejszego posiedzenia NRL jednogłośnie została przyjęta zaproponowana z inicjatywy Komisji Stomatologicznej uchwała w sprawie obowiązku prowadzenia dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej, która upoważnia Prezydium NRL do wystąpienia do Ministra Zdrowia o udzielenie informacji w sprawie stanu przygotowań do wdrożenia Systemu Informacji Medycznej, uzyskania w tej sprawie opinii ekspertów, ustalenia na podstawie uzyskanych informacji, czy nie zachodzi obawa co do prawidłowego uruchomienia w przewidzianym terminie Systemu Informacji Medycznej skutkująca brakiem możliwości właściwego prowadzenia przez świadczeniodawców dokumentacji medycznej w postaci elektronicznej, a w przypadku stwierdzenia takiego ryzyka niezwłocznego złożenia w imieniu samorządu lekarskiego wniosku o przesunięcie wejścia w życie tego obowiązku.

 

Informacja dot. wystawiania karty zgonu

Informacja dot. wystawiania karty zgonu

Bydgoska Izba Lekarska w związku z otrzymanym zawiadomieniem w dniu 9 lipca 2013r. uprzejmie informuję, że lekarzem zobowiązanym do wystawienia karty zgonu jest lekarz, który choremu udzielał świadczeń leczniczych w okresie 30 dni przed dniem zgonu (§ 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Zdrowotnej z dnia 03.08.1961 r. w sprawie stwierdzenia zgonu i jego przyczyny). Obecnie jest prowadzony proces legislacyjny dotyczący projektu ustawy o zmianie ustawy o cmentarzach i chowaniu zmarłych obowiązującej od 1959 roku. Między innymi przewiduje się ostateczne rozstrzygnięcie problemów związanych ze stosowaniem dotychczasowego uregulowania prawnego. Projekt w art. 11 ust. 1 zawiera zapis, że „zgon i jego przyczyny powinny być ustalone przez lekarza stwierdzającego zgon”, zamiast poprzedniego brzmienia „zgon i jego przyczyna powinny być ustalone przez lekarza, leczącego chorego w ostatniej chorobie.” Skoro zostanie uchwalona zmiana ustawy nastąpi również zmiana wyżej wymienionego rozporządzenia, które jednoznacznie określi, że zgon i jego przyczyny będzie ustalał lekarz stwierdzający zgon i on również będzie zobowiązany do wystawienia karty zgonu.

Zasady ustalania nazwy towaru i usługi na paragonie fiskalnym - stanowisko Prezydium NRL z dn. 20.09.2013 r.

Zasady ustalania nazwy towaru i usługi na paragonie fiskalnym - stanowisko Prezydium NRL z dn. 20.09.2013 r.

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wyraża niezadowolenie ze sposobu wyjaśnienia przez Ministra Finansów poważnych problemów prawa podatkowego dotyczących oznaczenia towaru i usługi na paragonie fiskalnym.

W dniu 12 września 2013 r. Minister Finansów wydał długo oczekiwaną interpretację ogólną prawa podatkowego w przedmiocie sposobu oznaczania nazwy towaru i usługi na paragonie fiskalnym. W treści interpretacji zamieszczono wprawdzie pewne wytyczne dotyczące sposobu ustalenia nazwy towaru i usługi na paragonie fiskalnym w świetle rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących, interpretacja ta nie jest jednak wystarczająco precyzyjna, aby odpowiedzieć na większość pytań, jakie stawiają sobie lekarze świadczący usługi medyczne.

Samorząd lekarski dwukrotnie występował do Ministra Finansów o wydanie interpretacji ogólnej prawa podatkowego (Pismo Wiceprezes Anny Lelli do Ministerstwa Finansów, Pismo Prezesa Macieja Hamankiewicza do Ministerstwa Finansów), która dotyczyłaby bezpośrednio zasad oznaczania na paragonie fiskalnym usług świadczonych przez lekarzy i lekarzy dentystów, przekonując, że tylko jednoznaczna i zarazem zrozumiała dla podatników wykładnia przepisów dokonana przez Ministra Finansów pozwoli uniknąć w przyszłości problemów z niejednolitym stosowaniem tych przepisów przez lokalne organy podatkowe. Minister Finansów wydając interpretację wspólną dla wszystkich podatników, skupiającą się na sprzedaży towarów i usług bardzo różnych od tych, które świadczą lekarze takich jak: ciastka, pomidory czy kwiaty, zaprzepaścił możliwość jednoznacznego wyjaśnienia wątpliwości, które mieli przedstawiciele zawodów medycznych zobowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej. Udzielone przez Ministra Finansów wyjaśnienia są na tyle ogólne, że trudno przy ich pomocy rozwiązać problemy, z którymi borykają się lekarze zobowiązani do odpowiedniego zaprogramowania kas fiskalnych. Prezydium wyraża niezadowolenie, że zamiast wydać ogólne wytyczne co do zasad oznaczania nazwy usługi medycznej na paragonie fiskalnym, Ministerstwo Finansów postanowiło odsyłać lekarzy – podatników na drogę występowania o interpretacje indywidualne do odpowiednich izb skarbowych. Mając na uwadze treść interpretacji ogólnej prawa podatkowego z dnia 12 września 2013 r. można jednak z pewną dozą ostrożności postawić kilka wniosków, które mogą być przydatne przy nadawaniu nazwy usługi medycznej celem zaprogramowania kasy fiskalnej. Po pierwsze, Ministerstwo Finansów dopuszcza grupowanie usług w kategorie zbiorcze i nadawanie im tego samego oznaczenia na paragonie fiskalnym, co oznacza, że nie każda usługa musi mieć osobną nazwę. Problem jednak w tym, że nie określono jak bardzo uogólniona i pojemna może być dana kategoria usług wpisana na paragonie fiskalnym. Po drugie, podatnicy nie mają obowiązku podawania na paragonie szczegółowych cech danej usługi. Po trzecie, Ministerstwo Finansów dopuszcza stosowanie jednej nazwy na paragonie, gdy towary czy usługi mają różne ceny.

Należy jednak zauważyć, że przy tak niejasnych wytycznych zamieszczonych w interpretacji wydanej przez Ministra Finansów nie jest obecnie możliwe stworzenie jednoznacznych i nie dających się podważyć wskazówek dla lekarzy i lekarzy dentystów określających, jakie konkretne nazwy usług medycznych powinni wskazywać na paragonach fiskalnych. Samorząd lekarski będzie podejmował próby dalszego wyjaśnienia tej kwestii.

Należy jednak pamiętać, aby troska o pozostawanie w zgodzie z przepisami prawa podatkowego, nie przysłaniała troski o zachowanie tajemnicy lekarskiej. Samorząd lekarski stoi na stanowisku, że paragon fiskalny nie powinien ujawniać zbyt dużo danych dotyczących stanu zdrowia pacjenta.

Opublikowała: Milena Kruszewska

Obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu przy pomocy kas rejestrujących

Obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu przy pomocy kas rejestrujących

Obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu przy pomocy kas rejestrujących


Obecnie lekarze i lekarze dentyści świadczący usługi w zakresie opieki medycznej, na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących
(Dz.U. poz. 1392) są zwolnieni z obowiązku posiadania kasy rejestrującej, jeżeli ich roczny obrót uzyskany z tytułu usług świadczonych osobom fizycznym w ramach praktyki lekarskiej nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł.


Przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2015 roku


W dniu 4 listopada 2014 r. Minister Finansów podpisał nowe rozporządzenie w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U.poz. 1544), które wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r. Rozporządzenie to wyłącza ze zwolnienia od obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących (tzw. kas fiskalnych) różne grupy zawodowe, w tym m.in. lekarzy i lekarzy dentystów. Zgodnie z § 4 pkt 2 lit. f) tego rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących nie stosuje się m.in. w przypadku świadczenia usług w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów. Oznacza to, że każde odpłatne udzielenie świadczenia zdrowotnego przez lekarza i lekarza dentystę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych będzie musiało być ewidencjonowane przy zastosowaniu kas fiskalnych bez względu na wysokość osiąganego rocznego obrotu. Likwidacji ulegnie zatem obecnie obowiązujące zwolnienie od obowiązku posiadania kasy fiskalnej przez lekarzy, których obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nie przekroczył kwoty 20 000,00 zł.


Okres dostosowawczy


Lekarze i lekarze dentyści, korzystający ze zwolnień z obowiązku ewidencjonowania obrotu, (jeżeli obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym świadczenie usług, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji
do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł), którzy po dniu 31 grudnia 2014 r. kontynuują świadczenie usług w zakresie opieki medycznej, są zwolnieni z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy pomocy kas fiskalnych do dnia 28 lutego 2015 r. Lekarze i lekarze dentyści, korzystający z wyżej opisanego zwolnienia, którzy przed dniem 1 stycznia 2015 r. zaprzestali świadczenia usług w zakresie opieki medycznej, a następnie po wejściu w życie rozporządzenia świadczą te usługi,
są zwolnieni z obowiązku ewidencjonowania tych usług przez okres dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wykonano taką usługę, nie dłużej jednak niż do dnia utraty mocy tych zwolnień, czyli uzyskania obrotu przekraczającego kwotę 20 000 zł. Natomiast w przypadku lekarzy i lekarzy dentystów rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. świadczenie usług w zakresie opieki medycznej, którzy przed wykonaniem takiej usługi w ogóle nie dokonywali sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku ewidencjonowania przez okres dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wykonano taką usługę.


Czy każdy lekarz musi mieć kasę?


Obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących obejmuje jedynie usługi świadczone odpłatnie na terytorium kraju, na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Oznacza to, że lekarz będzie miał obowiązek wystawienia paragonu jedynie pacjentom, którzy będą korzystali z jego usług bezpośrednio, przychodząc do gabinetu. Świadczenie usług na rzecz podmiotów leczniczych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych nie będzie natomiast podlegało ewidencji przy zastosowaniu kasy fiskalnej. Z tego wynika, że lekarz i lekarz dentysta świadczący w ramach praktyki zawodowej usługi w zakresie opieki medycznej wyłącznie na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej
z Narodowym Funduszem Zdrowia lub  umowy cywilnoprawnej zawartej z podmiotem leczniczym, nie będzie zobligowany do posiadania kasy fiskalnej.

Sporządziła:
Radca prawny Jadwiga Jarząbkiewicz-Górniak

Komunikat dot. potwierdzenia znajomości języka polskiego przez osoby, które ukończyły studia medyczne w języku innym niż polski

Komunikat dot. potwierdzenia znajomości języka polskiego przez osoby, które ukończyły studia medyczne w języku innym niż polski, ubiegające się o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty bądź ograniczonego prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty:

KOMUNIKAT: Dotyczy lekarzy uprawnionych do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie POZ

Konieczność odbycia szkolenia przez lekarzy, którzy pracują w podstawowej opiece zdrowotnej, a nie mają tytułu specjalisty w dziedzinie medycyny ogólnej lub medycyny rodzinnej

Konieczność odbycia szkolenia przez lekarzy, którzy pracują w podstawowej opiece zdrowotnej, a nie mają tytułu specjalisty w dziedzinie medycyny ogólnej lub medycyny rodzinnej.

Przypominamy o konieczności odbycia szkolenia przez lekarzy,

którzy pracują w podstawowej opiece zdrowotnej, a nie mają tytułu specjalisty w dziedzinie medycyny ogólnej lub medycyny rodzinnej.

Nr dziennika ustaw - jest to ustawa Z DNIA 21.MARCA 2014R.
O ZMIANIE USTAWY O ŚWIADCZENIACH ZDROWOTNYCH FINANSOWANYCH ZE ŚRODKÓW PUBLICZNYCH CHODZI MI ART.1 P.3,

KTÓRY WPROWADZA ZMIANY W ART.55 LIT.B USTĘP 2A I 2B.